29

اکثر دور و بری های من آدمای فراموشکاری هستن. حداقل سه چهار تا نمونه ش تو همین دو هفته ی قبل نمود داشتن برا من. آدمایی که مشکلشون رو حل کردم و بعد از اون دیگه حتی یه مسیج احوالپرسی هم نفرستادن و وقتی من پیام فرستادم که «سلام. چطوری؟» تو جواب فقط گفتن «خوبم، مرسی» و حتی نگفتن «خوبم، مرسی. تو چطوری؟»
ولی یه روزی میرسه که همه ی این دوستان وقتی گوشی برای درد و دل خواستن و لیست کانتکتای گوشی شونو گشتن برای درد و دل؛ فقط به یه اسم میرسن : «رسول»؛ و امیدوارم اون روز گوشی من خاموش نباشه؛ وگرنه چه حرف هایی که بغض نمیشه؛ سیگار نمیشه و اشک نمی شه…