222

شاید یه روزی انقد وقت آزاد پیدا کنم که بشینم و یه کتاب بنویسم به اسم: «نامه هایی به پیامبر ماح ِ آلایی رنگی رنگی پلنگی»! ولی فعلا اولویتم باید این باشه که تنبلی رو کنار بذارم و نامه ی نا تمام عید رو براش بنویسم!

221

کلا قهر چیز خوبیه. باعث میشه آدمای اطرافت در نظرت دو دسته بشن:
دسته ی اول اونایی که هیچوقت شعور فهمیدن محبت رو ندارن.
دسته ی دوم که آدمای فهمیده ای هستن ولی تو براشون عادت شدی.
دسته ی اول کم کم از لیست تو میرن کنار و جاشون رو به آدمای جدیدی میدن که میشه محبت رو روشون امتحان کرد؛ دسته ی دوم سعی می کنن دوباره به دستت بیارن.
قهر کلا چیز خوبیه.

پ.ن: دسته ای هم هستن که هیچوقت باهاشون قهر نمی کنی… 🙂