507

عکسی گرفته می‌شود. ترجیحا با نگاهی به دور دست. مثلا که من حواسم نیست که عکس گرفته‌اند. کپشن هم کپی از یک جای دیگر. بهتر است که در مورد تنهایی باشد. یا مثلا در مورد اینکه من چقدر خوبم. یا شاید من چقدر بی‌کـَسم. یا حتی حتی دیگران چقدر بد هستند و اصلا لیاقت من، زیستن در بین مریخی‌هاست. روزانه شاید چند ده تا از این عکس‌ها را در اینستاگرام یا فیسبوک یا گوگل پلاس دوستانم می‌بینم.
فقط نمی‌دانم آن آدمهای روشنفکرنمای فاقد اندیشه که من هر روز در زندگی خود می‌بینم، مگر همین ها نیستند؟ پس چرا اینقدر دنیای مجازی‌شان با دنیای واقعیشان متفاوت است!

506

چریک مارکسیستی باشم. بروم به هر جایی که به من نیاز دارند. بروم و انقلابی بکنم و ظالمی را براندازم و دوباره یک جای دیگر و انقلابی دیگر و اصلاحاتی دیگر! در جنگل‌ها سرگردان باشم. گردان‌ها و ارتش‌ها را به خود مشغول کنم. بالشم سنگی باشد و ملحفه‌ام آسمان پرستاره. اوقات بیکاری‌ام را کتاب بخوانم و تحلیل بنویسم از اینکه لزوم مبارزه چیست…
چریک مارکسیستی باشم. تنها و کم‌حرف…